شبکه اترنت-جلسه ۳

آدرس هگزا دسی مال به‌صورت کامل با باینری و دسی مال متفاوت است . هگز از nibble برای تبدیل استفاده می‌کند . توسط nibble شما می‌توانید به‌راحتی هگز را به دسی مال و باینری تبدیل کند . ابتدا این را بدانید که در هگز از اعداد ۰ تا ۹ استفاده می‌شود و برای اعداد بزرگ‌تر نمی‌توانیم از ۱۰ ، ۱۱ و یا ۱۲ استفاده کنیم ( به دلیل اینکه نمایش این اعداد نیازمند استفاده از ۲ بیت است )  به‌جای اعداد بالاتر از ۹ به ترتیب از حروف A , B , C , D , E , F استفاده می‌شود .

[box type=”info” align=”aligncenter” class=”” width=””]در این مقاله برای راحتی کار ، از هگز استفاده می‌کنیم که مخفف هگزا دسی مال است . حروفی که در مبنای هگز استفاده می‌شوند حساس به بزرگی و کوچکی نیستند ( not case sensitive )[/box]

شکل ۲٫۷ ، جدول تبدیل اعداد باینری و دسی مال را به هگز نشان می‌دهد :

2.7org

شکل ۲٫۷

توجه کردید که ده شماره اول ( ۰ – ۹ ) هگز با دسی مال دارای یک ارزش است ؟ دوباره به جدول دقت کنید ، تبدیل هگز به دسی مال با توجه به این نکته نمی‌تواند سخت باشد .

حالا اگر عددی مانند این را داشتید : ۰x6A . توجه داشته باشید که در سیسکو گاهی اوقات مقدار ۰x قبل از عدد قرار می‌گیرد که به معنی آن است که عدد در مبنای هگزاست و دارای معنا و ارزش دیگری نیست . خب مقدار این عدد در دسی مال و باینری چقدر است ؟ این نکته را به یاد دارید که هر عدد در هگز برابر یک nibble یا ۴ بیت است . پس دو عدد برابر یک بایت ( ۸ بیت ) می‌شود . با توجه به جدول عدد ۶ = ۰۱۱۰ و عدد A = 1010 است که با قرار گرفتن در کنار یکدیگر برابر ۰۱۱۰۱۰۱۰می‌شود .

برای تبدیل باینری به هگز ، راحت‌تر است که ابتدا آن را به دو nibble تبدیل کنیم .

به‌عنوان‌مثال : ۰۱۰۱۰۱۰۱ را ابتدا به دو nibble ، ۰۱۰۱ و ۰۱۰۱ جدا می‌کنیم سپس هر nibble را جداگانه به هگز تبدیل کرده و در انتها در کنار یکدیگر قرار می‌دهیم .  که هرکدام از nibble ها برابر ۵ می‌شود که در کنار یکدیگر به هگز برابر ۰x55 می‌شود .تبدیل آن به باینری برابر می‌شود با : ۶۴ + ۱۶ + ۴ + ۱ = ۸۵

متوجه شدید که عدد بالا از مجموع ارزش ۱ ها در دسی مال محاسبه شد .

برای تمرین بیشتر عدد باینری ۱۱۰۰۱۱۰۰ را به هگز و دسی مال تبدیل کنید :

دو nibble ، ۱۱۰۰ می‌شود ۱۲ پس با توجه به جدول عدد ۱۲ برابر است با C در هگز که با کنار هم قرار دادن دو nibble می‌شود CC و تبدیل آن به دسی مال برابر است با مجموع ۱۲۸ + ۶۴ + ۸ + ۴  که برابر است با ۲۰۴ .

[box type=”shadow” align=”aligncenter” class=”” width=””]در انتهای فصل تبدیل‌های بیشتری برای تمرین ارائه خواهد شد[/box]

Ethernet Frames

 وظیفه لایه Data Link ترکیب بیت‌ها به بایت و بایت به فریم است . این لایه با دریافت پکت ها از لایه Network و کپسوله کردن آن‌ها به‌صورت فریم ، اطلاعات را برای انتقال به داخل مدیا آماده می‌کند .

عملکرد اترنت ، عبور اطلاعات فریم با توجه به مشخصه MAC  های آن است . در این لایه همچنین خطایابی بر روی فریم‌ها نیز انجام می‌شود ( ولی اصلاح نمی‌شود ) .

شکل ۲٫۸ یک فریم اترنت را نشان می‌دهد :

2.8

شکل ۲٫۸

[box type=”info” align=”aligncenter” class=”” width=””]کپسوله کردن یک فریم به فرم‌های دیگر را Tunneling می‌گویند[/box]

Preamble : یک مدل ۱ و ۰ است که اول بسته قرار می‌گیرد و سیگنال ۵MHz تولید کرده که باعث می‌شود هر دستگاهی آن را دریافت می‌کند متوجه شود که یک بسته در حال ارسال است .

Start Frame Delimiter (SFD)/Synch : همان‌طور که در شکل نیز می‌بینید ، preamble  دارای ۷ بیت و SFD یک بیت دارد . این دو با ترکیب یکدیگر یک بایت را می‌سازند که SFD به‌عنوان بیت آخر ، اگر ۱ باشد نشان‌دهنده شروع ارسال اطلاعات و ۰ بودن آن به معنای ادامه داشتن راسال اطلاعات است .

Destination Address (DA): شش بایت یا همان ۴۸ بیت آدرس فیزیکی مقصد است که برای رسیدن بسته‌ها در شبکه محلی (local) استفاده می‌شود . آدرس می‌تواند منحصربه‌فرد(Uniqe) برای یک مقصد و یا Broadcast یا Multicast باشد . توجه داشته باشید که برای آدرس Broadcast همه بیت‌های ۱ و یا همه عدد هگز ، Fاست . آدرس‌های Multicast برای تعداد مشخصی که در یک رنج شبکه (Subnet) حضور دارند به کار می‌رود .

Source Address (SA) : آدرس فیزیکی دستگاه ارسال‌کننده اطلاعات است . نکته مهم این است که آدرس‌های Multicast و Broadcast برای آدرس مبدأ (SA)غیرقانونی است و نمی‌تواند استفاده شود .

Length or Type : استاندارد ۸۰۲٫۳ از Length و استاندارد Ethernert-II از Type ، برای مشخص کردن پروتکل به‌کاررفته در لایه Network ، به استفاده می‌کنند . نسخه قدیمی ۸۰۲٫۳ نمی‌توانست پروتکل لایه بالایی خود را تشخیص دهد شما باید به‌عنوان‌مثال از یک ارتباط LAN-IPX اختصاصی استفاده می‌کردید .

Data : همان‌طور که از اسمش نیز مشخص است . اطلاعاتی است که از لایه بالاتر به لایه Data Link انتقال پیداکرده است . سایز آن می‌تواند بین ۴۶ تا ۱۵۰۰ بایت باشد .

Frame Check Sequence (FCS) : در انتهای هر فریم ، یک فیلد به نام FCS قرار می‌گیرد که اطلاعاتی از اجرای یک الگوریتم بر روی فریم را در خودش ذخیره دارد . به آن الگوریتم Cyclic Redundancy Check (CRC) می‌گویند که با محاسبه بر روی هر فریم و قرار دادن در داخل فیلد انتهایی ، دستگاه گیرنده از سلامتی فریم دریافت شده اطمینان حاصل می‌کند . دستگاه گیرنده با دریافت فریم ، CRC را بر روی آن اجرا کرده و جواب آن با فیلد FCS باید یکی باشد .

حال به مثالی از یک فریم توجه کنید :

0.1

در مثال بالا ، شما می‌توانید آدرس مبدأ ، مقصد و نوع پروتکل را ببینید . این یه نوع از فریم با استاندارد Ethernet_II است . دقت کنید که در قسمت پروتکل ، IP و یا ۰۸-۰۰ که بیشتر به‌صورت  0x800 مشخص می‌شود ، نشان داده‌شده است .

فریم بعدی با همان قالب قبلی است ، پس حتماً استاندارد Ethernet را دارد .

0.2

به آدرس مقصد دقت کردید که به‌صورت Broadcast است ؟به دلیل اینکه تمامی بیت‌های آن ۱و یا در مبنای هگز ، F است .

در فصل‌های آینده که در مورد IPv6 است بیشتر در مورد فریم Ethernet صحبت خواهیم کرد اما به‌عنوان‌مثال می‌توانید ببینید که نوع قالب آن با IPv4 تفاوتی ندارد .

0.3

در قسمت Type آن از ۰x89dd استفاده‌شده است که نشان‌دهنده IPv6 است . این از مزایای بزرگ استاندارد Ethernet به‌حساب می‌آید که از تمامی پروتکل‌ها در فریم برای انتقال اطلاعات استفاده کنیم .

221

اسماعیلی هستم مدیر عصر فنون. فارغ التحصیل مقطع کارشناسی ارشد رشته مهندسی فناوری اطلاعات (IT)

پیشنهاد لحظه ای
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

توسط
تومان